C1 Chapter 1

"Wife…" I heard Kier call my name. His voice is calm and serious. Ang lamig ng boses niya at para akong kinikilabutan.

"Are you done with your work? I'll borrow my laptop." Sabi niya sa malalim na boses. Napatingin ako sa malaki niyang eyebas at magulo niyang buhok. Nakabukas din ang unang tatlong butones ng itim niyang longsleeve polo.

"Wife?" Nakakunot na tanong niya. Hindi ko alam na nakalapit na siya sa akin.

“Are you okay?... are you drowning at me?” Mas nagging malalim ang kanyang boses.

“Bakit ang haba at kintab ng buhok mo? Ang Gwapo mo din palagi sa suot mong business suit.” Bulong ko.

“Huh? Are you okay?” Nakakunot noong tanong niya at nilagay niya sa noo ko ang palad niya para tignan ang temperatura ng noo ko. I moved backward dahil sa kanyang ginawa.

“Hey, I wouldn’t something to you.” Mas lalong kumunot ang kanyang noo.

“Wife? I’ll borrow my laptop.”

“Babe?” He sighed nang hindi pa rin ako sumasagot sa kanya.

“I know I’m handsome but stop drolling. I still have virtual meeting.” Iritado na sabi niya at pinitik ako sa noo para mabalik sa huwisyo.

“Ouch!” React niya nang himanpas ko siya sa braso dahil sa pagkabigla ko sa ginawa niya sa akin.

“Bakit ka ba nananakit, huh?!” Asik ko sa kanya at sinamaan ko siya ng tingin. Hinimas ko ang noo na pinitik niya. Ang bigat ng daliri niya.

“At saka, bakit ka ba nandito?! Akala ko ba nasa trabaho ka?! Diba sabi ko sa’yo huwag ka ng uuwi?!” Sigaw ko sa kanya at pinapatay ko na siya sa tingin ko.

He raise his both hands na parang sumusuko na, “I’m sorry, okay? I’m bomborded with works now.” Pagod na sabi niya.

“Sino ba kasi ang may sabi na magpakamatay ka sa pag tatrabaho?!”

“And who told you to work too? I’m working to give you luxury life. Stop working and stop drooling at me.” Matigas na sabi niya na parang isang boses.

“Hindi kita pinagbabawalan magtrabaho kaya huwag mo din ako pagbawalan!”

He massage his temple, “okay, hindi ka talaga makikinig sa akin. Bakit ba ang tigas ng ulo mo? No matter how many times I tried to convinced you hindi ka talaga susunod sa akin.” Pagsuko niya. Sumeryoso na din ang mukha niya.

“Gusto mo pala ng sumusunod sa’yo dapat ang kinuha mo ay kasambahay or personal assistant at hindi asawa!”

Nilagay ko sa batok ko ang isa kong kamay at bahagya iyon minasahe dahil nangangalay na ako kakatingala sa kanya.

“What the fuck?!” Hindi makapaniwalang react at mukha na siyang nagtitimpi at stress sa akin. I mocked at him na mas kinainis niya.

“Wife… babe, can you stop mocking me and stop being a hardheaded wife just one day, please?” Sarkasmo na siyang nakikiusap sa akin.

“Can you please stop invading my space and stop… stop… stop! Shut up!” Sigaw ko sa kanya.

“My god!” Stress na sabi niya.

“Okay, I’ll give up. After I’m done with my meeting let’s talk about your problem to me.” Matigas na sabi niya.

“Now, where’s my laptop?” Inilahad niya ang kamay niya sa akin. Matagal kong tinignan iyon at wala sa loob na kinuha ang laptop niya sa sofa.

“Damn!” He hissed na pabalang kong ibigay sa kanya iyon at muntik ng mahulog sa tiles. Tigok sana ang laptop niya.

“Stop killing me with you stares.”

Wala na akong sinabi at iniwan na siya sa sala.

“Assholes na maniac!” Sigaw ko.

“Shielyn!” Galit na sigaw niya.

Tumakbo ako sa kwarto namin.

“Damn it! Come back the shit here!” Sigaw niya ulit. I imagine his face right now. Umuusok na ang ilong niya.

“Ano ba! Bitawan niyo ako! Let go of me!... you freak!” Bago pa ako makapasok sa kwarto namin ay hinarang na ako ng mga chaperon niya. Binuhat nila ako at dinala sa kanya.

Nakaupo na siya sa sofa habang ang laptop niya ay nasa ibabaw ng center table.

“W-wala akong k-kasalanan.” Kinakabahan na sabi ko sa kanya. He stares me blankly na lalong nagpapakaba sa akin.

“Tell me, what did you do to my laptop?” He said stoically. He sits like a boss. His black touser and Evans shoes suit him. Always.

“Stop drooling and answer my question.” Nawawalang pasensya na sabi niya.

“Fake kasi ang binili mong laptop! Ang dami mong pera pero hindi ka makabali ng brand new at original na laptop!” Rason ko at mukhang ako pa ang galit sa aming dalawa.

Tumingin siya ng hindi makapaniwala sa akin.

“I just bought that five months ago and it’s fucking working fine.”

“What did you do to my laptop?” Ulit niya sa matigas na tono na boses.

“Aba’t bakit hindi mo tanungin ang laptop mo!” Pamimilosopo ko sa kanya.

“Can you be serious just for once?” Nagmamakaawang pakiusap niya sa akin.

“My files are all fucking there!” He roared para humakbang ako paatras.

“Laptop lang nagagalit ka! Ano ka poor?! Gusto mo bilhan pa kita ng sampung ganyan!” Laban ko sa kanya.

Natawa ang mga chaperon niya na nasa gilid ko at kanina pa nakikinig sa amin. Napatingin si Kier sa kanila at sinamaan niya ng tingin ang mga ito.

“Get the fuck out of here!” Sigaw ni Kier sa kanya at nalabas ang mga ugat niya sa kanyang leeg. Ang lakas ng sigaw niya at para na siyang papatay ng tao. Nakakatakot siya… slight. Hindi ako takot sa kanya at baka bigwasin ko pa siya at ipakain siya sa dinosaur.

Isasali ko siya sa mga endangered species.

“I am still talking to you! Don’t turn your back on me woman!”

Huminto ako sa paglalakad at tumingin sa kanya. Itinuro ko sa kanya ang sarili ko, “alam mo baliw ka talaga! Sabi mo get out teh fuck here tapos pinapabalik mo ako! Nakatira ka ba ng katol, huh?!” Ang lakas ng trip ng lalaking ito. Kumukulot ang buhok ko dahil sa kanya.

Ang mukha niya ay hindi na talaga natutuwa.

“Bhe, huwag ka ng magalit. Sige ka, mas lalo kang magmukhang matanda, ang dami mo pa naman wrinkles, oh.” Ngumuso ako, “sorry na beh. Bati na tayo, uwu.” Nag sorry sign pa ako para sincere.

“Sorry na. Uwu, uwu. Multo uwu.”

Nakatitig lang siya sa akin gamit ang blangkong ekspression niya.

“Sir, the board called and they are waiting you.” Singit nitong chaperon niya.

“Get out.” Malamig na sabi ni Kier sa kanyang chaperon habang hindi tinitignan ito.

“But sir–”

“Do you want me to fire?!.”

“S-sorry sir.”

“Pasensya ka na manong, ah? May mens kasi siya kaya galit.” Sabi ko sa kanyang chaperon. Ngumiti na lang siya sa akin at hindi nagsalita.

“Beh, sorry na. Madami ka naman pera kaya bili ka na lang ng bago… fries at burger na unang kagat tinapay lahat, gusto mo? Bilhan din kitang milk tea okinawa with pear at one hundred percent sugar.” Panunuyo ko sa kanya.

Lumapit ako sa kanya at hinila ko siya patayo.

“Ayiieh! Pabebe ka talagang lalaki ka.” Kinurot ko siya sa tagiliran niya pero hindi man lang siya nag react, “tara na! Bilhan na lang kita ng burger na puro tinapay para wag ka na tampo, uwu.” Hinila ko na siya palabas ng mansion niyang walang katao-tao.

"Sir, where are you going? You have scheduled with the investor in a restaurant.” Remind ng isa sa kanyang mga chaperon nang madaan namin sila malapit sa pinto.

“Sabihin mo sa investor na iyan ay sa ibang araw na lang, okay?” Ako na ang sumagot sa kanyang chaperon, “pakisabi na din na hindi siya makaka attend kasi nagtatampo siya sa akin at nag me-mens siya.”

Hindi na maipinta ang mukha ng kanyang chaperon at tumiingin sa kanyang amo.

“Okay ka lang, bhe?” Tanong ko sa kanya nang tignan niya ako ng hindi makapaniwala.

“Let’s go later. Go with me in the restaurant.” Sabi niya at hinila niya ako sa office niya.

“Hoy!” Hinampas ko siya sa braso niya para hindi siya natinag, “bakit ba ang tigas ng katawan?! May bato ka ba sa katawan, huh?” Nasaktan ang kamay ko sa kanya.

“At saka, bakit mo ako dadalhin sa office mo, huh?! May gagawin ka sa akin, noh?! Pwede naman, bhe! Ready naman ako anytime.” Kinurot ko siya sa tagiliran niya pero bago ko pa magawa iyon ay nakaiwas na siya.

“Stay here and wait for me to finish my work. If you escape again you’re dead.” Banta niya sa akin at iniwan ako sa sofa sa office niya.

“Alam mo, alam ko naman na crush mo ako pero pwede ba huwag mo akong tignan? Para kang adik na lingon na lingon sa akin. Pakiramdam ko may gagawin ka sa ka-inonsentehan ko.” Niyakap ko ang katawan ko na parang natatakot.

“Huwag muna ngayon hindi pa ako ready. Ugh.”

Hindi niya ako pinansin at itinuon ang pansin niya sa laptop niya na kakadating lang. Nag order siya ng bago, wala siyang magawa sa akin.

“Hubby, natatae yata talaga ko.” Imporma ko sa kanya. Nauutot din ako. Favorite pa naman ni hubby ang amoy ng utot ko, kahit amoy itlog na nasira.

“Bhe, pwedeng bang tumae muna?” Paalam ko sa kanya. Nilingon niya ako sinamaan ng tingin.

An hour of waiting of him ay naka focus na siya sa mga kausap niya at hindi na niya ako pinansin. Kinuha ko na din na chance iyon para makalasb ng office niya. Tatae muna ako.

“Let’s talk about the operation tonigh, Luc. I can’t talk about it my wife is here.” Mahinang sabi ni Kier sa kausap niya.

Luc smiled at him from ear to ear.

“Under.” Tukso nito sa kanya, “hindi ka na naman nagpunta kagabi at nabalitaan ko din na ang mga tauhan mo ang mga pinapadala mo sa mga meeting mo.” Luc is still grinning like a idiot.

“Tsk! I fixed something.” Dahilan nito.

“Sus! Ayaw mo lang iwanan ang asawa mo. Ano change lives na ba, huh?!”

Kier rolled his eyes at him.

“Give me their profile and background.” Pag-iiba ni Kier sa usapan nila.

“Iniiba ang usapan!” Tukso na naman ni Luc sa kanya.

“She’s a pain in the ass. She talks like she grows in a squatter area.”

Luc laughs. “Ayaw mo iyon! May katapat ka na!” He said amuseling and claps his hands.

“Your wife is actually amazing!”

“Sir! Sir! Help! May nangyaring kay Ma’am!”

Mabilis na tumayo si Kier at naalarma nang marinig niya ang kasambahay na iyon.

Isang kasambahay ang humahagos na pumasok sa kanyang opisina at umiiyak na ito, at tila hindi alam ang gagawin.

“Sir tulong!” Iyak nito sa kanya.

“Si ma’am!” Tinuro nito ang labas ng pinto, habang nanginginig ang kanyang kamay.

“What the fuck?! What happened to my wife?!” He roared at kinuyom niya ang kanyang kamao.

“Ser, si madam po wala na!” Hindi nito masabi-sabi sa kanya ang nangyari.

“What the fuck is happening!? Tell me. Damn it!” Galit na sigaw ni Kier habang nalabas ang ugat sa kanyang kamay at leeg.

“A white van get her! Kinidnap po siya!”

“Damn!”