C1 Kabanata 1

Busy si Abhaya sa pagkikilay pero lumalagpas ang linya. Nadi-distract siya sa tuwing lumilitaw ang mukha ng lalaki sa kaniyang isipan. Paano ba kasi kalimutan ang lalaking nagbigay ng kulay sa kaniyang mundo?

Nagsimulang pumatak ang luha sa kaniyang mata pero pinigilan niyang ‘wag bumagsak iyon. Kailangan niyang maging matapang. Ang larong ginusto niyang laruin ay siya ngayon ang pinaglaruan at ngayon puso niya ang nakatayang pustahang laruin ng lalaking kilala niya sa pangalan Hudson Herrence Hayes.

Nakikita niyang malalaki ang kaniyang eyebags at halatang ilang araw siyang walang tulog. Mapait siyang napangiti. Yes, si Hudson ang lahat ng dahilan nito. Sa lahat ng tao, bakit dito siya nahulog? Sa sobrang busy niya sa paglalaro, hindi niya napansin siya na ang pinaglalaruan at baliw na kung sasabihin, nagustuhan niya ang larong gusto nito.

Lumabas siya ng restroom na parang walang nangyari. Nakangiti at handa na naman makipagplastikan sa mismong sarili niya. Kahit sarili niya ay pinaplastic niya sa isipin makakaya niya. Makakaya nga ba niya talagang pakiharapan ang mundo ng ganito?

“You okay?” ¬¬

When was the last time she’s okay? Nakalimutan niya na yata sa sobrang tagal. Agad siyang tumango. “Yep, I am. Sorry I took so long. Let’s go?” Agad niyang niyakap ang kamay sa braso nito pero pasimpleng tinanggal nito ang kaniyang kamay. Napangiti siya pero sa kaloob-looban ng dalaga, masakit na masakit na.

“I hate public display, Abhaya,” Hudson mark that word with finality on his tone.

Ngumiti siya ng matamis. Nagkunwari siyang balewala lang iyon sa kaniya. Bakit ba nakalimutan niyang ayaw pala ni Hudson ng ganito?

“Don’t text nor call. Kung may gusto kang sabihin, leave a message then I’ll call you.” Saka nito ini-start ang mamahalin sasakyan na sa panaginip lang niya mabibili at mahahawakan.

Hudson Herrence Hayes, isang mayamang Doctor. Aside sa pagiging hot Doctor nito, Mechatronical Engineer ito at nagmamay-ari ng mga Spare Parts ng mga mamahaling kotse sa iba't ibang panig ng mundo. He’s a secret billionaire and a businessman. Hindi niya alam kung paano nakaya nitong i-handle lahat ang oras dahil kung siya ang tatanungin, wala siyang maisasagot.

Nakaalis na ang binata pero nanatili pa rin siyang nakatayo sa pintuan habang nakasunod ang paningin niya sa umalis ng sasakyan. As usual, pinagtitsismisan siya ng kaniyang mapagmahal na kapit-bahay. Sikat siya sa lugar nila at minsan gusto na nga yata niyang sumaling mag-artista.

Tamad na binagsak niya ang kaniyang katawan sa sofa at binuksan ang cellphone. Walang bago, gano’n pa rin ang social media. Kung anu-anong walang kwentang nababasa at nakikita pero natigilan siya saglit nang may nabasa siyang isang link.

Doc. Herrence Hayes is dating a Beauty Queen.

Pinatay niya ang cellphone at walang emosyon na nakipagtitigan sa kesame. Alam niyang chick magnet and playboy ang lalaki. Nothing new. Babae na lumalapit dito at isa siya sa mga babaeng naging tanga. Well, she’s kinda beautiful too, sexy and a bad liar. Bad liar... Mapaglaro talaga siya dati pa pero ngayon, nag-iba ang ihip ng panahon. Sa pagmuni-muni niya, hindi niya namalayan nakatulog na pala siya. Sumuko rin ang utak at ang kaniyang katawan at ‘yon yata ang pinakagusto niya sa lahat, ang makatulog siya. Sandali niya kasing nakakalimutan ang lahat ng sakit simula nang mahalin niya ang isang tulad ni Hudson. Ang lalaking manhid...

“Come on Kienie, stop playing heart. Hindi mo alam ang karma at kapag tinamaan ka niyan, ipupusta kong iiyak ka ng bongga. Karma is digital!”

Nag-ikot siya ng eyeballs sa sinabi ng kaniyang not so called friend at kasamahan sa trabaho. Ang drama nito. Wala naman siyang ginagawa at hindi naman siya naglalaro ng puso... Hindi nga ba?

“Ano ka ba! Gaga mo. Wala naman akong inapakan tao, okay? At anong karma is digital, camera ‘yan?” pambansang rason ng mga taong tulad niya.

“Wala nga ba? Sino itong si Arthur? Si Zaid? Dalawa pa talaga, ah. Tindi mo bess!”

Tumayo siya. Tamang-tama, lunch break at gutom na gutom na siya. Kasalanan ba niyang pinanganak siyang maganda at maraming naghahabol sa kagandahan niya? Hindi. At hindi naman siya basta-basta nag-open legs sa mga ito. Utak lang ang binubuksan niya at pagkatapos, sarhan ulit.

“Saan ka?” matinis na tanong nito. Kulang na lang ay habulin siya ng itak.

“Kakain malamang! Aba’y kung ‘di ka gutom lukaret ka, ako gutom na gutom na.” Iniwan niya na ang kaibigan na hindi makahuma. Shocked na shocked yata sa kagandahang taglay niya. Bakit nga ba maganda siya? Gusto niyang matawa sa naisip. Dapat talaga magpasalamat siya sa genes ng magulang niya.

May tumawag sa kaniya sa cellphone nang nagmamadali siyang sumakay ng elevator pababa. Pero sa kaniyang pagmamadali, hindi niya napansing sa isang golden elevator siya nakapasok.

“No. I don’t want to come. I’m sorry,” pinal na sagot niya at nag-ikot pa ng mata. Ang makulit na pinsan niya na nagyaya ng hangout sa isang sikat na bar sa Makati.

Natigil siya saglit nang may pumasok na tatlong lalaking naka-suit. Hindi na siya nagtaas ng tingin para tingnan iyon. Masyado siyang busy sa pakikipag-usap sa kaniyang pinsan na sagad yata sa boto ang kakulitan. Ang akala niya kung anong importanteng itatawag nito.

“No!”

Natahimik ang tatlong nag-uusap sa kaniyang likod. Nasa harapan kasi siya pumwesto para mabilis ang pagbaba niya at hindi niya na kailangan pa makipagtulakan sa kapwa empleyado.

“Come on! Ang unfair mo. Bahala ka diyan. Basta ayuko ko. That’s final and whaaatttt?!” halos sigawan niya na ang kausap sa cellphone. Nagpapadyak pa talaga siya. Nakalimutan niyang may kasama pala siya sa loob ng elevator na iyon. Nakalimutan ba talaga o sadyang maarte lang talaga siya.

Patuloy siya sa pagrereklamo at pagsasalita nang huminto na mismo ang elevator sa ground floor. Nauna siyang lumabas pero saglit din natigilan nang makalimutan niyang wala pala siyang dalang pera at wala siyang dalang bag. Tanging phone lang dala niya. God! Pumihit siya pabalik para umakyat pabalik sa 10th floor para lang bumangga.

“Damn!” narinig niyang reklamo ng lalaking sino man nakabangga niya.

Hmp! Napaismid siya at handa ng magtaray nang pagtaas niya ng tingin, naiwan sa ere ang anuman sasabihin niya. The man standing infront of her is Doc. Hayes. He’s wearing black coat and tie. Oh God! Sobrang gwapo nito. Pakiramdam niya lumabas ang kaniyang puso ng mga sandaling iyon.

“Excuse us,” anas ng baritonong boses sa likod nito.

Napalipat ang tingin ni Abhaya rito. Shit! Gusto niyang maglaho sa mundo. Si Mr. Cuhen Malcogn and Mr. Azael Aadi Legrand. Ang may ari ng kompanyang pinagtratrabuhan niya! Of all malas bakit ngayon pa? Karma is digital nga, no It’s camera pala. Napatingin siya sa elevator na pinasukan, gusto niyang maglupasay sa sobrang inis... Sa pribadong elevator pala siya pumasok. Bawal na bawal iyon sa mga empleyadong tulad niya.

Sa sobrang kahihiyan, pumihit siya at tumakbo. Naka-heels siya ng 4 inches at naka-fitted dress pero sa mga sandaling iyon parang athlete of the year na siya. Ang bilis niyang tumakbo. Sana hindi siya matandaan ng mga ito. Ayaw pa niyang matanggal at wala siyang planong maghanap ulit ng trabaho sa taon na ito. Shit talaga!

Nagising si Abhaya nang ilang beses na tumunog ang doorbell. Mabilis lumipad ang kaniyang tingin sa wallclock na malapit sa pintuan, mag-alas otso na ng gabi. Sumobra yata ang kaniyang tulog. Mahigit apat na oras din. Nag-unat muna siya bago niya tinungo ang pintuan para buksan ang kung sino man bwesita niya ngayon gabi. Dinisturbo pa ang kaniyang masarap na tulog! Napairap siya sa bahaging iyon.

“You never answer my text and call, Abhaya,” seryusong mukha ni Hudson ang sumalubong sa kaniya. Nakapamulsa ito at alam na alam niya na ayaw nito na hindi sinasagot ang tawag o message. Mababa lang ang presinsya ng binata at mahirap itong pangitiin.

“I fell asleep, I’m sorry. Come in.” Binuksan niya ang pintuan para makapasok ito.

Nanatili lamang itong nakatingin sa kaniya na parang tinitimbang ang kaniyang sinabi. “Get dressed. We’re going somewhere.” Walang ka-emosyong saad nito at nagtungo sa sa-sakyan na nakahimpil sa harap ng kaniyang apartment.

Marahan siyang tumango. Ano pa ba magagawa niya, alila siya nito. Lahat ng ano man gusto at sinasabi ni Hudson ay ginagawa niya. Tanga na kung tanga pero pati utak niya, hindi niya na mahagilap kung saan niya inilagay. Siya na ang ‘Tanga of the Year’.

Nakasuot siya ng jeans at simple na blouse nang pumasok siya sa sasakyan. Samantalang nakaharap si Hudson sa laptop nito at halatang busy sa ginagawa. Awtomatikong napakunot-noo ito nang lumingon sa kaniya. Sinuyod nito ng tingin ang kaniyang suot.

“May mali ba?” nagtatakang tanong niya.

“Change your clothes. Wear something decent. Cuhen is throwing a surprise birthday party for his wife and we are late.” Napatingin ito sa orasang suot. “Fix it now. I’ll give you 20 minutes.” Binalik nito ang atensyon sa laptop.

Lihim siyang napabuntunghinga at marahan lumabas sa kotse nito. Nagmamadali siyang magbihis ng isang simpleng bestida at naglagay ng konting make up para pagtakpan ang sakit na nararamdaman niya. Wala pang 20 minutes, nakabalik na siya. Tiningnan lang siya ng binata at pagkatapos, pinaandar na nito ang sasakyan. Hinid siya umimik. Binuksan niya ang phone niya at dalawang miscalls at isang text lang ang galing sa binata. Kung sabagay, kailan ba siya tinadtad ng text nito? Kung tutuusin, balewala lang siya.

First time niyang makilala ang asawa ni Mr. Cuhen Malcogn. Nakita niya ito minsan sa TV pero hindi niya akalain na sobrang ganda nito sa personal at napakabait. Napakagat siya ng labi at gusto niyang mapaluha. Kailan ‘yong huling sandali na naging honest siya sa kaniyang sarili? Hindi niya na matandaan. Malaki na ang tiyan nito at nakaramdam siya ng kasiyahan nang makitang mahal na mahal ng mga ito ang isa’t isa in which naisip niya na sana gano’n din si Hudson sa kaniya.

“Ang lungkot mo yata?”

Natigilan siya nang lapitan siya ni Vraiellah. Nasa isang tabi lamang siya at iniwan siya saglit ng Doctor. Kausap nito ang mga kaibigan. Nakangiti ang babae sa kaniya at kitang-kita sa mata ang pagmamahal sa asawa at sa naging buhay nito.

“H-hindi, okay lang ako.” Ngumiti siya.

Sandali siya nitong tinitigan at ginanap ang kaniyang kamay. “Alam mo, d’yan din ako galing. Nakikita ko sarili ko sa`yo pero ito lang masasabi ko, kung may isa kang rason para magpatuloy, magpatuloy ka lang. Balang araw magbubunga rin ang lahat ng paghihirap mo.”

Hindi siya nakasagot. Nagbaba lang siya ng tingin. Tama nga ba? Kimi siyang ngumiti nang magtaas siya ulit ng tingin at sinalubong ang ngiti nito. May isa pa siyang pinanghahawakan at baka sakaling magkatotoo ang sinabi ni Vraiellah.

Naubos ang oras ng party na hindi siya inasikaso ni Hudson. Nasa kaibigan ang buong atensyon nito at naririnig niyang puro business ang pinag-uusapan. Nasa isang sulok lang siya hanggang sa nagpasya siyang umalis mag-isa. Hindi na siya nagpaalam sa babae, gusto niyang umalis mag-isa.

Napahawak siya sa sariling tiyan. Paano ba niya sasabihin sa binata na buntis siya at dinadala niya ang anak nito. Yes, she’s two and half month pregnant. Hindi halata sa kaniyang katawan. Confirm. Kung sabagay, hindi niya na mabilang kung ilang beses na may nangyari sa kanila. Basta kung kailangan siya ni Hudson sa kama at kung saan gusto nito ay lagi siyang oo. Hindi niya magawang umayaw at humindi.

Naglakad lang siya nang naglakad at hindi niya napansin ang layo niya na. Walang laman ang kaniyang utak, basta naka-lutang lang siya at hindi maintindihan ang sarili. Hindi niya alam kung saan siya patungo hanggang sa namalayan na lang niya ang kaniyang sarili na nasa isang dagat siya napunta.

Mapait siyang napangiti nang maglakad siya patungo sa buhanginan at maramdaman ang malamig na hangin. Maraming bituin sa kalangitan and It’s Hudson's favorite. Napaupo siya sa buhanginan at napatitig sa maraming bituin. Nalaman na lamang niya na pumatak ang kaniyang luha. Isa... Dalawa... Hanggang sa nauwi sa marahang pag-iyak.

Dalawang oras ang kaniyang nilagi sa dalampasigan saka siya nagpasyang umuwi sakay ng taxi. Naka-off ang kaniyang phone at parang bangkay siyang pumasok sa sariling apartment. She’s glad that Hudson wasn’t there or else she’ll be dead. Hindi pa naman siya nagpaalam.

Sa sobrang pagod, nakatulog siya agad. Kailangan niya iyon dahil na rin sa batang kumukuhang lakas sa kaniya. Tila naman nagbiro ang gabi dahil bumalik ang utak niya kung paano nagsimula ang lahat sa kanila ng binata...

Para siyang nakakita ng multo nang makabalik siya sa cubicle niya. Nagtaka naman ang not so called friend niya kung bakit ang bilis niyang bumalik. Nag-alibi na lang siya na masakit ang kaniyang ngipin pero ang totoo, halos pumutok ang kaniyang puso. Hindi sa kaba kundi dahil nakita ang kagwapuhan ni Doc. Hayes. Oh my! Siya na yata ang bukod tangi sa lahat ng babae. Nakita niya ito sa malapitan at naka-eyes to eyes pa! Tiyak na sasabunutan siya ng babae pag nalaman nito ang buong pangyayari. God! Hindi siya maka-move on.

Okay na, kinalimutan niya na ang araw na iyon at pumayag siya sa gusto ng kaniyang pinsan. Kailangan niyang magsaya sandali sa isang bar para kalimutan ang lahat. Hindi niya gusto ang takbo ng puso niya. Sumama siya sa makulit niyang pinsan sa isang mamahalin bar tutal libre naman nito. Hindi kaya siya gumagastos at kuripot siya. Totoo iyon.

Apat sila kasama ang kaibigan nito at nobyo. Dahil hindi naman talaga siya party goer at kailangan niya ng pampakalma, uminom siya ng Red Sangria. Iyon lang ang alam niyang magpapakalma sa kaniya ng mga sandaling iyon lalo na at nakita niyang sabay na pumasok ang apat na lalaking hulog yata ng langit..

Unang nakilala niya ay si Doc. Hayes. Diyos ko! Pinaglalaruan ba talaga siya ng kamalasan? Ilang beses siyang napalagok sa iniinum at nang maramdaman niyang manhid na siya, nagpaalam na siya sa pinsan niya. Umayaw ito pero nagpumilit siya. Ayaw niyang mag-stay sa bar na iyon kasama ang lalaking kumuha ng kaniyang atensyon.

Nasa pintuan na siya nang maramdaman niyang may humila sa kaniyang bewang papuntang dance floor. Hindi niya maaninag kung sino ng naghila sa kaniya at sa sobrang lakas ng tugtog, mabibingi yata siya. Gusto niya ng umuwi! Pinilit niyang kumalas sa pagkakahawak nito pero sadyang napakahigpit ng pagkakahawak ng estranghero sa bewang niya.

“Let go of me!” inis na pakli niya.

“Huwag kang umarteng birhen! Let’s have fun or gusto mo maglaro tayo sa private room na nandito?” malakas na saad nito habang nakangisi na parang aso.

Biglang napanting ang kaniyang teynga at umarko ang kaniyang kamay para sampalin ito. Ngunit bago pa nag-landing ang kaniyang kamay, may humila sa kaniyang braso at nabitawan siya ng estrangherong bastos. Napasiksik naman siya sa dibdib nang kung sino man ang humila sa kaniya. Nag-init ang kaniyang ulo. Gusto niya ng umuwi pero nung nagtaas siya ng tingin, nakita ng mata niya si Hudson. Matiim siya nitong tinitigan. Biglang nawala ang epekto ng alak kaya mabilis niyang hinila ang braso pero mahigpit ang pagkakahawak nito. Nag-iwas siya ng tingin at gusto yata niyang matunaw sa mga sandaling iyon.

“I found you,” seryusong saad nito.

“Ha?” hindi niya narinig ang sinabi nito. Pero imbes na sagutin nito ang kaniyang tanong, hinila siya nito sa kung saan at isinandal sa malamig na pader.

Nawala ang epekto ng alak sa kaniya. Ang lakas ng tibok ng kaniyang puso at biglang nag-slow motion ang kaniyang paligid. Ang kaninang ilaw na patay-sindi at maingay na paligid, biglang tumahimik sa kaniyang pandinig. Nanatili siyang nakatitig sa binata na tila nahipotismo siya sa hindi niya alam na dahilan. Someone, please slap her!

Napakislot siya nang damhin nito ang kaniyang pisngi at naramdaman niya ang katawan nito na pumihit sa kaniya. Imbes na magreklamo ay tila nagustuhan pa niya ang nangyari. Nag-init siya, oo, ‘yan ang totoo at iyon ang kinakatakot niya! Mabilis niyang hinarang ang kamay sa dibdib nito para makaalis pero ginanap lang nito ang kaniyang dalawang kamay at ni-lock siy sa pader. Matiim siya nitong tinitigan at hindi siya tanga para hindi alam ang titig nito.

Ang sigaw ng utak niya ay umalis na pero may sariling isip ang puso niya dahil dahan-dahan pumikit ang kaniyang mata nang makitang dahan-dahang lumapit ang labi nito sa kaniya. She’s dying to taste his lips!

Para siyang dinuyan sa kalangitan nang maramdaman ang labi nito sa kaniyang labi. Marahan lang iyon. Dampi lang pero narinig niya ang buong paligid na nagkakantahang mga angel. Hindi ito ang kaniyang unang halik pero nang sandaling ‘yon ay gusto niyang maiyak sa sensasyon na bumalot sa kaniya. At last! Nakita niya na ang lalaking gusto niyang ipagkaloob ang sarili rito. Napakapit siya sa batok ng binata at mahigpit naman siya nitong hinapit sa beywang.

They keep on kissing like they own the world, walang pakialam sa lahat na nando’n. She lost her sanity as Hudson kept on rubbing her bare back. Ah, it feels good. Nag-aapoy na ang kaniyang katawan sa matinding kagustuhan na angkinin nito. Hindi niya alam kung sa Red Sangria ba na ininum niya o dahil lang sa halik nito na nakakabaliw.

Last thing she knew, she’s with him on the private room. Hindi niya alam kung paano sila napunta ro’n basta sunod-sunoran lang siya sa mga sandaling iyon. Hinalikan siya nito na parang wala ng bukas at ang kamay nito ay nasa kaniyang katawan, malayang naglalakbay. Imbes na pigilan, ay mas lalo niyang iniliyad ang katawan para rito. Ramdam din niya ang matigas na pagkalalaki nito sa kaniyang puson at mas lalong nagpadagdag ng init iyon sa kaniyang katawan.

Bumaba ang labi nito sa kaniyang leeg. Nakikiliti siya sa halik na ginawad nito at gusto niyang mapahagikhik. Pumisil ang kamay nito sa kaniyang dibdib. Napasinghap siya at sinamantala naman iyon ng binata, sinakop ulit nito ang kaniyang bibig habang hinimas-himas ang kaniyang dalawang dibdib. Baliw na talaga siya!

Naramdaman niyang kumawala ang suot niyang fitted dress sa katawan at pumalit do’n ang lamig na bumalot sa buong silid na iyon. Bago pa niya takpan ang sariling dibdib na lumantad dito, sinakop ng bibig ni Hudson ang isa niyang nipple. Napasinghap siya at napasabunot sa buhok nito. Wala na siya sa katinuan at kung ano man ang mangyayari ngayon, bahala na ang bukas.

Ang sumunod na naramdaman niyang kumawala sa kaniyang katawan ay ang kaniyang undies nang ihiga siya nito sa kama. Hindi niya magawang takpan ang sarili dahil mabilis na kinuha nito ang kaniyang kamay at ipininid sa kaniyang uluhan. Gusto niyang maiyak sa sensasyon bumalot sa kaniya nang maramdaman ang daliri nito sa kaniyang pagkababae. Dinama at parang may hinahanap sa kaniya.

“Please...” hindi niya alam kung ano ang pinakiusap niya nang nga sandaling iyon.

Napaungol si Abhaya nang maramdaman niya ang labi ang pumalit sa daliri na kanina ay naglalaro sa hiyas niya. Gusto niyang isigaw lahat ng mga demonyo kung bakit gustong gusto niya ang ginawa nito sa kaniyang katawan. First time niya ito at pakiramdam niya ay malulunod siya sa sobrang sarap na pinalasap nito sa kaniya. Sinabayan nito ang daliri nang makasalanang dila nito sa pagsamba. Wala na, para na siyang nakadroga at kung ano man ang kasunod nito, tatanggapin niya. Bukas na siya mag-isip kung paano iaahon ang sarili mula sa pagkakahulog.

Napuno ng ungol ang bawat sulok ng kwartong iyon. Sino ang hindi mapapaungol kung ang isang Hayes lang naman ang nagpapaligaya sa kaniya ng mga sandaling iyon. Magpapamisa na talaga siya nito pagkatapos!

Nang buksan niya ang mata, wala ng saplot ang binata at ilang beses siyang napalunok. Nakatayo ito sa kaniyang paanan at matiim siyang tinitigan. Nakalimutan niyang hubo’t hubad siya. ang 8 packs abs nito ay naka-display sa harapan niya at ang gaganda ng pagkakahubog ng abs nito. Naglaway siya at gusto niyang kumuha ng kape at isawsaw ang pandesal na nasa kaniyang harapan. She’s literally salivating. Pero hindi nag-tatapos ang kaniyang pagpapantasya rito dahil nang bumaba ang kaniyang inosenteng mata pababa, napatakip siya ng bibig!

Nakaramdam siya ng takot at kaba. He’s big and huge at nag-iisip siya kung paano iyon kakasya sa kaniya lalo na't galit na galit na ang pagkalalaki nito. Biglang nag-iba ang takbo ng utak niya, nangibabaw ang kaniyang takot. Mabilis siyang napabangon para mag-back out pero bago pa man siya tuluyan makaalis sa makasalanan kamang iyon, hinila na nito ang kaniyang magkabilang binti at inilapit dito. Napasigaw siya sa sobrang gulat pero ngisi ang kaniyang nakuhang sagot.

“Scared of me, young lady?”

Bakit pati boses nito ay nakakahibang? Nahihibang na naman siya ulit sa kamandag nito. Mahigpit nitong hinawakan ang kaniyang dalawang hita at pinaghiwalay iyon. Napakapit siya bedsheet at napapikit. Napakagat siya ng labi at hinahanda ang sarili sa susunod na mangyayari pero napaungol siya nang sumisid ulit ang dila nito.

“Ohh!” wala na talaga... Hibang na siya.

Marahan nitong kinain ang kaniyang pagkababae habang ang isang kamay nito ay marahan minamasahe ang kaniyang sinapupunan. Nasa kalagitnaan siya ng sarap na dulot ng dila nito nang maramdaman niyang bigla itong tumigil at may pinasok na matigas na bagay sa kaniya. Napasigaw siya sa sakit. Ang sakit!

Bahagya itong natigilan at tinitigan siya ng ilang segun-do. “I don’t do with virgins.”

Para siyang binuhusan ng mainit na tubig nang umatras ito at tila may sakit siya. Tumalikod ito at pinulot ang mga damit at nagbihis sa kaniyang harapan. Hindi man lang siya tiningnan na parang tapos na sila at wala itong pakialam sa kaniya. Parang piniga ang puso niya nang iwan siya nito sa pribadong kwartong iyon. Hiyang hiya siya sa sarili at sumunod no’n ay mga luhang hindi niya mapigilan sa pagpatak. Para siyang sinampal ng katotohanan…