C4 3

"Thank you, again" bahagyang ngumiti si Axel.

Nasa lobby na kami ng Ferrero Vista.

"Yeah, you're our savior tonight. Salamat ng marami" sunod na pasasalamat naman no'ng lalaking nanira ng phone. "My name is Matthew, anyway" tatango tangong pakilala niya sa akin at inabot ang kamay para makipag-kamay "You can call me Matt" nakangiting sabi niya noong inabot ko ang kamay niya at nakipag shake hands.

"Mine is Kade" Pagpapakilala ko.

"Pleasure to meet you, Kade." Bumitaw na kami sa isa't-isa. "Mauna na kami, medyo pagod e'." Paalam niya sa akin.

"Oo naman, you guys should rest well." Nakangiting sabi ko at kinawayan sila.

Tumalikod na sa akin sina Matt and Axel, pero ang pangatlong lalaki at narito pa rin sa harap ko. He's intently looking to me, damn, those hazel eyes.

"May kailangan ka ba?" Hindi kumportableng tanong ko.

Lot of guys have stood in front of me, trying to captivate me with their eyes, pero ni-isa sa kanila walang nagwagi. But, for some reason, this man! Wala pa siyang ginagawa pero parang gusto ko na lang magsilbi sa kan'ya.

Maybe, I'll think about what Brea said about sa nobyo. Single kaya 'to?

"Hello? Gising ka pa ba?" Kinaway ko ang kamay sa harap ng mukha niya. Nakatitig lang kasi siya sa akin, parang istatwa. Bahagya akong napaigtad nang hawakan niya ang pulsuhan ko at marahang ibinaba ang kamay ko.

"Hindi ako bulag." Oh damn me! His baritone voice, makes me want to kneel–

Heh!

His voice is so cold and mysterious. Leaving behind a chill you can't quite shake.

"Okay", lip pressed on each other, I awkwardly replied. Hinigit ko ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at nginitian siya. Ano ba sasabihin ko? May dapat ba akong sabihin?

"Hey, C! Ano pa ba chinichismis mo riyan?!" Tawag sa kan'ya ni Axel.

C? Cute nickname.

"Thank you" Napaawang ang labi ko nang sabihin niya 'yon at talikuran ako. What?

Hindi makapaniwalang sinundan ko siya ng tingin, palapit na siya kila Axel at Matt. They waved to me as a way to say goodbye, so I smiled at them. Pero pagdating sa likod ng lalaking 'yon ay sumama ang tingin ko.

He didn't just stay behind, stare at me for a full 3 minutes long, just to say thank you! Hindi gano'n 'yon! Bakit? Nag-expect ka ba na may sasabihin pa siyang iba? Hindi ba gano'n 'yon? It's textbook! for fuck's sake.

Baka magka-iba kayo ng textbook na nabasa paglaki.

Shut up!

Nagdadabog akong sumunod sa kanila patungo sa elevator. Nakita ko na kasi silang sumakay e'. I don't want them to know what floor I am.

NANG MAKAPASOK sa hotel room ko ay pabagsak kong ihiniga ang katawan ko sa sofa.

I groaned out of tiredness.

Mas matindi pa ang pagod ko ngayon kesa kapag kakatapos namin sa isang kaso. Marahas kong ipinikit ang mga mata ko– and there he was. C. Agad ko ring binukas ang mata ko dahil nainis lang ako sa pumapasok sa utak ko kapag nakapikit 'to.

Why am I so fixated on that Italian guy? Tch! Marahas akong tumayo mula sa pagkakahiga sa sofa at nagtungo sa veranda. Need ko ng fresh air!

Pagbukas ng veranda ay napangiti ako nang malanghap ang malamig na simoy ng hangin. Mula sa 10th floor– this is a really good view. Umupo ako sa lounge chair na nasa veranda at inenjoy ang walanghiyang paghampas ng hangin sa mukha ko.

This really peacefu–

"Pronto, spero per il tuo bene che sia importante." Trans: Hello, I hope for your own good that it's important. His tone is slightly annoyed and serious. Seems like he doesn't want to be disturbed. But– ohh– with that voice? What he said, I will beg him to talk dirty–

Heh!

Inis akong tumingin sa kanan ko nang marinig ang boses na 'yon. Sino ang pangahas na 'tong sisira sa peaceful moment ko?

Bahagyang nanlaki ang mata ko nang makitang si C ito. Yeah, yung kasama ni Matt at Axel. Nasa iisang room kaya sila?

"Tss. È una scocciatura, falle sapere che non voglio più sentirla." Trans: Tss. She's a nuisance. Let her know that I don't want to hear from her again.

I don't know what he said, but it sounded so hot.

"Troia del cazzo." Trans: Fucking whore.

And, that's even more hotter.

Natampal ko ang sarili kong noo dahil sa mga masasamang naiisip. For heaven's sake, Kade! Kailan ka pa naging maharot?

Dali-dali akong tumalikod sa kan'ya. Tsk. Parang pinaglalaruan talaga ako ng tadhana sa lagay na 'to. What are the odds, na sa katabi kong room naka puslit ang lalaking 'yan?

Nang wala na akong marinig na ingay mula sa likuran ko ay dahan-dahan akong pumihit para lumingon doon.

Napaigtad ako nang makitang nakaharap na sa akin ang lalaki at taimtim akong tinitignan. I gave him a smile, isang ngiting nagsasabing natatae na ako– a very awkward smile.

"Hi." Nakangiting bati ko, more like nakangiwi. "What a coincidence, right?" Parang sinisilaban ang pwet ko. Gusto ko na pumasok sa loob at mahiga na lang ulit sa sofa.

Pero gaya kanina, nakatitig lang siya sa akin at hindi nagsasalita.

"Naka-program ka ba at may certain words ka lang na napi-pick up para sumbatan?" Pero hindi niya ako sinagot.

Nawala ang awkwardness na nararamdaman ko at napalitan iyon ng pagka-irita. I rolled my eyes on him at tsaka tumayo. "If you're not going to say something, then get off my face." Iritadong singhal ko sa kan'ya.

This time, I waited for him to speak. Pero– nganga! Hindi talaga siya nagsalita.

At mas lalo ko talagang kinagalit nang tumalikod na siya sa akin. I scoffed at tinakbo ang pagitan namin tsaka siya hinawakan sa braso.

"Nope! You're gonna face me and we'll have a normal conversation." I firmly said at hinila siya pabalik sa railings, ang railings na 'to na lang ang nasa pagitan namin.

Tumaas ang kilay niya, "Do you have a crush on me or something?" Walang emosyong tanong niya.

Maharas akong napabuga ng hangin dahil sa tanong niyang 'yon. "What?" Hindi makapaniwalang tanong ko.

Hinigit niya ang brasong hawak ko at walang kabuhay buhay niya akong tinignan. "What do you think you're doing?"

"No. What do YOU think YOU'RE doing?" Pag-e-emphasize ko sa tanong niya. "You think it's okay to just stare at me for how long you want, tapos ay tatalikuran ako na para bang wala kang ginawang masama?" Halos akyatin ko na ang railing sa pagitan namin para lang maduro ang lalaking 'to.

"That's because, wala talaga akong ginagawang masama." He replied in monotone. I hate that he sounds like my boss! But, a little more colder.

"Wala? What do you mean wala?" Halos malukot na ang mukha ko sa pagkadisgusto sa nangyayari. "It's rude, dude!" singhal ko sa mukha niya.

"Kanina lang gusto mo akong umalis, tapos ngayon gusto mo makipag-usap sa akin?"

Lalong nagliliyab ang inis ko sa kan'ya. His casualty, his normal pace, him being so calm– it only adds fuel to my fire.

"That's not my point!" Depensa ko.

"What's your point then?"

"My point here is–" natigilan ako nang maisip na, ano nga ba ang point ko? Hindi ba't parang ang pointless naman kung ang hinihimutok ko lang ay ang hindi niya pagsasalita pag magkaharap kami?

Umangat ang gilid ng kan'yang labi– fuck, ang pogi. "Have a great night, Kade" Paalam niya.

My name sounds so good when he say it.

Marahas kong pinilig ang ulo ko para maalis ang kaanumalyahang bagay na pumapasok sa isip ko at masamang tinignan ang bulto niyang papasok na sa loob ng kwarto.

"Hoy!" Tawag ko ulit sa kan'ya. Tumigil siya sa paglalakad pero hindi na siya humarap sa akin. "Hindi kita crush or something." panggagaya ko sa sinabi niya kanina. "Just so you know, never naka-affect 'yang presensya mo sa pagkatao ko. So, don't even think of me as someone who admires you! I'll smash my head through the car door first!" Singhal ko sa kan'ya at pumasok na sa loob.

Bakit ba ang defensive ko? Maybe I need a sit down with Garcia after this.