C9 ROWVER THE FIRST MAN?

New year na bukas kaya sinamahan ako ni Fielo na mag-grocery sa fitmart gusto niya daw ulit magcelebrate kasama kami. I mean di ko siya masisi, kahit maliit lang pamilya namin masaya naman kami kasama kahit papano.

"Calamares?" Pagaalok niya sa akin. He really knows a lot of dishes. Di nga pumasok sa isip ko yan eh kasi di pa ako naka-try magluto niyan.

"Sige, pero di ako marunong magluto niyan" sabi ko sa kanya. I know naman na he probably knows how to cook that, he suggested eh.

"Oks lang, marunong ako" sabi niya sa akin. This is one of the things that I like or somehow admire about Fielo he makes the complicated things seem so simple, and then he can do this amazing things that not everyone can do, it's hard to find something that he doesn't already have or know. Makes me think why is this almost perfect man always beside me? Why is he persuing me? What does he see in me that I don't? Because I'm not going to lie he is attractive and a lot of people will beg just to be with him, while I'm here making him go grocery shopping with me. Hindi ko ginagawa kung ano yong ginagawa ng iba, I don't go on dates with him, instead I go do chores with him

"Eh kung maglinya ka na kaya doon ako na kukuha ng mga groceries, ang haba na ng pila oh" sabi ko. Fitmart is just one of the other establishment in our City that has all the ingredients and things you need for your household, but in a city this big, having only few malls will really keep you in line for a long time in the mall. I'm glad he's here with me, I get to talk with someone and not feel alone.

"Oks lang sakin yun, more time for me to spend with you" sabi niya sinapak ko siya. This man wants to be with me All the time when I'm free, and I can't blame him because I rarely even reply or answer his calls, plus I'm always either working or studying. At times like this he can really get my attention because let's face it going grocery shopping is sometimes boring.

"Eh sira ka ba? Alam mong hinihintay ako ng mga kapatid ko" sabi ko sa kanya at namewang. I pretended to be mad at what he said, to tease him.

"Sabi ko nga pupunta na ako, ang gandang babae bingi naman" sabi niya at umalis na kasama nong basket upang pumila. To make me feel good and forget about what he said he just pouted on the way to the counter's line.

Naglalakad ako sa may Fruit Cocktail Section at kumuha ng Fruit Cocktail at Pasta dahil same Section lang naman sila. Hindi ko maabot yung gusto kong brand ng Pasta kaya tumitihin ako.

Biglang may umabot nito para sa akin. Tinanggap ko ito at tinignan siya upang magpasalamat. Ngunit napaatras ako.

"Woah! I didn't know you were still alive" Sarcastic nitong tanong sa akin, hindi ko mabasa ang facial expression niya nakatayo lang siya doon na parang statue. He doesn't have the right to insult me like that.

"Thank you" sabi ko nalang at kinuha ang basket upang dumiretso na sa mga condensed milk. I should avoid conflict, this is not the place to be scandalous, the Line is pretty long and the place is crowded, what a nice place to be stucked with this asshole.

"Talk to me Mira, I deserve an explanation" sabi nito at pinaharap ako sa kanya. Natakot na ako kaya umatras ako ng paunti-unti. He scares me a lot, I always deemed him as a very physical person, what if he hurts me for leaving him?

"Ano ba ginawa ko sayo Mira? Ba't mo ako iniiwasan?" Tanong nito at nagmamakaawang sagutin ko ang tanong niya. Bakit niya ba ako tinatanong? Hindi pa ba sapat na binabastos at iniiba niya ang story namin sa ibang mga tao? Ofcourse iiwan ko siya, he's abusing me and making me look toxic in front of others.

"I dont know you" sabi ko at tumalikod na upang umalis. I really don't want to talk to him, especially since Fielo is here, He'll lose temper if he see's him shouting at me like this.

" One year. Isang taon Mira! Isang taon akong nanligaw sayo tapos sasabihin mong di mo ako kilala? Ano nabagok ka sa bato? Nagka-amnesia? Ba't mo ako kinalimutan?" Sigaw nito kaya lumayo ang mga tao sa amin. He really knows how to make a scene, doesn't he?

Lumayo ang mga tao hanggang sa kami nalang ang nasa Section na yun,marami ring nakatingin na mga Sales Lady sa amin at mga tao sa di kalayuan.

"Ayaw kitang kausapin, please i dont know you" sabi ko at iniwas ang tingin palayo sa kanya. I tried eyeing people for help, but I think they're scared to butt in.

"Look at me! Look at me Mira, you loved me! Sabi mo bibigyan mo ako ng chance. Ba't mo ako kinalimutan?" Tanong niya at may tumulo ng luha sa kaliwang mata nito. Oh please not the paawa effect, he's a drama club member. He always did this to me whenever his friends are with him, he always makes me look like the bad guy, and that's not just it.

"Rowvere please tinitignan tayo ng mga tao" sabi ko at tinulak siya. All I can do is push him a little but he still comes back, what should I do?

Kinuha ko ang basket at tumakbo pero wala akong choice kundi magdahan-dahan dahil madaming tao sa daan. They tried to make way for me, but the screaming Rowvere made them terrified so they scram making it easier for him to catch up to me.

"Don't look at the people looking at you! They're all gossips, that's just how people are when there's someone talking about relationships ! Ginatanong man lang kita ba't mo ako kinalimutan" tanong niya ulit at di man lang binabaan ang boses niya. Wala talaga siyang respect, pati ba naman dito mag-e-eskandalo sya.

Nakatingin na talaga ang mga tao ngayun sa amin. Napatigil ang mga naglalakad, ang cashier sa may Cigarettes,Wine and Chocolate section napatigil rin sa pag-punch ng mga groceries. Lahat sila nakatutok sa amin.

"Please mabuang na ako kakaisip kung ano nagawa ko sayong mali! Gusto ko lang malaman" sabi ni Rowver at umiyak sa harap ng maraming tao.

"Langga kausapin mo na yang jowa mo kasi andaming tumitungin oh," sabi ng isang ale na malapit sa amin.

"Toto wag kang umiyak dito, sa labas nalang kayo mag-usap sagabal kayo sa mga namimili" sabi ng lalaki na kasama ang asawa niyang namimili.

"Nak! Pag-usapan niyo yan pero wag dito, nakakahiya ang dami pa namang tao" sabi ng isang babae.

"Kung may kasalanan pag-usapan niyo magpatawaran kayo dahil masama magtanim ng sama ng loob sa New Year" sabi ng Cashier.

Napatakip nalang ako sa tenga dahil sa mga pinagsasabi nila. Feeling ko pinagkakaisahan nila akong lahat, feeling ko ang sama kong tao. Ang sama ng tingin nila sakin.

"Halika na Mira" sabi ni Fielo mula sa likuran ko at agad tinakpan ang paningin ng mga mata ko kay Rowver.

"Is this him? Is this the reason why you're not taking to me anymore " Sabi ni Rowver.

"No! Kaya please tumigil ka na!" Sabi ko at di na napigilan ang mga luha.

Umalis kami doon at agad nag-dial ng number si Fielo.hindi ko alam sinong kausap niya dahil malayo siya sa akin. Pinaupo niya ako sa may paanan ng hagdan ng Fitmart. tumigil na rin ako sa pag-iyak

Maya-maya pa ay may nakayakap na sa akin pagtingin ko si Alexa pala. May mga sinasabi siya sa akin pero hindi ko marinig dahil sumasakit ang ulo. Nakaalis kami sa Fitmart ng di ko namamalayan ang sunod kong maalala ay pinapainom niya ako ng gamot at nakatulog ako.

Nagising ako dahil sa mga maingay na paputok.Tumingin-tingin ako sa paligid at una kong nakita si Alexa na kinikilig habang nakatingin sa Cellphone niya.

"Hays! Masasaktan gid ako dahil sayo bah" sabi ni Alexa at niyakap ang cellphone niya may papipikit pa ng mata na nalalaman.

"Na ano ka?" Tanong ko sa kaniya. Nagulat siya dahilan upang matunba siya sa upuan.

"Wala may Role Play kami pagbalik sa school ga-practice ko" sabi niya at itinago ang phone.

"Ngaa ara ka di sa balay?" Tanong ko sa kanya kaya natahimik siya. Sandali akong nag-isip at naalala ko na.

Naalala ko na yung page-eskandalo ni Rowver sa Fitmart. Sinundo ako ni Alexa, at si Fielo siya ang tumulong sakin.

"Si Fielo?" Tanong ko kay Alexa

"Nagluluto ng shanghai" sabi nito at inalok pa nga ako ng isa.

"What about you? Hindi ka maguwi sa inyo?" Tanong ko sa kanya

"Nagpaalam ako kay mommy dito ako mag-New Year kasama niyo" sabi niya

"Dai? Pwede ako magtanong?" Tanong ni Alexa

"Oh bakit man?" Tanong ko sa kanya at tinaasan siya ng isang kilay.

"Hindi ka magalit ha" sabi niya

"Hindi ako magalit,bakit haw?" Tanong ko

"Bakit mo pala gi-iwasan si Rowver?,ba't ka tumigil? Diba sabi mo Loyal ka?" Tanong niya sakin.

"May mga bagay na di na ipilit kung di naman talaga para sa isat-isa" sabi ko sa kanya

"But bes, one year kaya kayo nag-fling non" sabi niya at sumubo ng shanghai.

"Wala eh di kami para sa isat-isa" sabi ko at nag-ayos na ng higaan.

"Okay ka lang?" Tanong niya sa akin.

"Oo eh, fling lang yun" sabi ko at mapait na ngumiti.

"Hindi ka okay Mira" sabi niya at naging seryoso na.

"Okay lang nga ako" sabi ko ulit.

"Hindi ka naman ganyan, ano bang nangyari? Andito lang ako papakinggan kita" sabi niya sa akin at niyakap ako.

"Okay lang talaga ako lex" sabi ko ngunit pinipigilan ko na umiyak.

"Hindi ka Okay, kung Okay ka iiyak ka ba?" Tanong niya sa akin

"Tears of Joy?"tanong ko

"Tears of Joy? Oplok ka! Seryoso ako" sabi niya at mas hinigpitan ang yakap.

"I fall out of love" bigla kong sabi upang di na siya mangulit

"Sure ka?"tanong ulit ni Alexa

"Masakit dai! Pero alam mo yung narealize ko? Na hindi kami same level ng pagmamahal sa isat-isa" sabi ko sa kanya at di na napigilan ang mga luhang kanina pa gustong kumawala.

"Paano yun?" Tanong niya sakin habang pinapatahan niya ako.

"Narealize ko na mas mahal ko sarili ko kasi kaya ko siyang palayain" sabi ko sa kaniya di man alam ni Alexa anong pinagsasabi ko sa ngayun pero malalaman niya din at pagnalaman niya alam kong magagalit siya. Ayaw na ayaw niya sa lahat ang sinasaktan kaming mga kaibigan niya.

"Sure ka dai? Yun lang gid ang rason? Wala na gid iba?" Nilunok ko lahat ng gusto kong sabihin, di pa napapanahon di ko pa kayang ilabas lahat ng galit ko.

"Oo dai naawa ako sa kanya kasi di niya ako deserve, deserve niya yung babaeng kaya siyang intindihin" sabi ko sa kaniya.

"Sige next time pag kakausapin ka niya ulit im always one call away ha, ready akong itakas ka kahit saan pa yan" sabi niya sa akin at lumabas na ng kwarto upang bigyan ako ng space.

Ang sakit. Napakasakit nong feeling na sa mata ng madami ikaw yung masama. Sa mata ng madami ikaw yung nanakit. Sa mata ng marami kasalanan mo ba't merong umiiyak na tao.

Di man lang nila tinanong ba't ako naging ganun. Di man lang nila naisip na para sa akin masakit rin yun. Umabot ako sa punto na kaya ko na ibigay ang lahat kaya ko na siyang tanggapin bilang aking kabiyak. Pero sa huli natutunan ko na ako at ako lang din ang magmamahal at magaalalaga sa sarili ko ng lubosan.