C4 The Godmother - Season 1

Napahawak din si Jinno sa kamay niya kaya binitawan kaagad ni Malya ang pagkakahawak niya at natutuwa ang lalaki na makita niya na nag-aalala siya.

“Wag mo ng masyadong damdamin yan, Malya. Makikita mo pa silang buhay, di mo kailangan malungkot, nandyan naman yung anak namin ni Stela, minsan pinayagan ako ng nanay ko na alagaan mo siya dahil pinagbigyan mo ko.” sabi ni Jinno pero tinalikuran siya ni Malya.

“Bakit ang hirap mong kausap, Jinno? Tapos kung may anak ka pala, bakit hahayaan mo siyang dalhin sa sitwasyon na ganito.”

Pinaharap siya ni Jinno at mas comfortable siyang nakikita ang mukha ni Malya hinila niya ang babae at mas ginusto niyang mas malapit sila sa isa’t-isa.

“Kung anong balak niyong gawin sa mga anak ko, wag niyo na silang ipaglaban. Ang babata pa nila para diyan. Pwede niyo na lang ako parusahan, ako na lang yung saktan niyo wag sila.”

Napaisip si Jinno at napatango siya kaagad. “Sige, kung matalo man si Jon edi hindi ko ipaparusahan yung dalawa mong anak. Dapat bigyan mo ko ng panibagong anak yung kamukha ko.”

Nagulat si Malya at agad nandiri. “Anong tingin mo sa’kin taga-gawa ng bata? Bakit ba ganyan kababa yung tingin niyo sa’min porket namumulubi kami sa daan?”

“Ang dami mong sinasabi, akala ko ba…gustong-gusto mo protektahan yung anak mo, sa sobrang paulit-ulit mong sinasabi yan eh minsan kitang pinagbibigyan, ayaw mo pa.”

Dumating sina Stela at Rafael kaya kinagulat ni Malya na sa sobrang tahimik ng bata, gusto sana niyang hilain ng mabilis pero tinulak siya ni Stela.

“Wag mong sabihin pati si Rafael, idadamay niyo pa sa kalokohan niyo!” inis na sabi ni Malya at takot na takot si Rafael na gumalaw kahit na gustong-gusto na niyang lumapit sa kanya.

“Hayaan ko munang asawain yung batang ‘to.” mahigpit na hinawakan ni Stela ang kamay ni Rafael. “Kung tapos ka na maglinis, ba’t di ka pa gumawa ng pang-himagas namin?”

“Anak, di ka ba niya sinaktan…” di maiwasan ni Malya na mabalisa sa kakatingin kay Rafael, na malaman ang kanyang kalagayan.

“Hindi naman, Mama.” sagot ni Rafael habang hindi siya nagiging comfortable na katabi niya palagi si Stela.

“Oras na para maasikaso ko si Rafael, habang ikaw naman sana asikasuhin niyo yung sa inyo ni Jinno, yung anak niyo.”

Napahampas ng kanang kamay si Jinno sa mukha nung marinig niyang binanggit ni Malya ang tungkol sa bata, napakagat ng labi si Stela sa inis na napabitaw siya sa pagkakahawak niya ng kamay kay Rafael.

“Hindi ko alam na interesado ka pala makialam sa’min ah.” randam ni Malya ang galit ni Stela at napalapit sa kanya. Napatakbo naman si Rafael para lapitan ang kanyang nanay.

“Sinasabi ko lang ang totoo, kung tingin niyo sa’min ay parang basura, mas madumi pa kayo sa’min sa totoo lang, sana mamatay kayong lahat.” bahagyang nginitian siya ni Malya kaya sinuntok siya ni Stela sa dibdib at inubo ng dahil sa muntik na siyang mawalan ng hininga sa pagkakasuntok.

Inawat ni Jinno kaagad ni Stela dahil di niya matiis na masaktan pa lalo si Malya. “Wag mo na siyang masyadong patulan. Madali lang siyang matalo.”

“Bakit puro na lang yung babaeng yan ang iniisip mo! Hindi mo ba narinig ang pagbabanta niya sa buong pamilya natin!”

“Ate, wag mo ng pag-initan yan ng ulo. Takot na takot lang yan kaya ganyan siya mag-salita.”

“Hinding-hindi kita maintindihan Jinno! Mas inuuna mo pang ipagtanggol yan kaysa sa’kin! Di mo lang ako basta kapatid, kakampi mo din ako, kapamilya, Sa susunod ako ang nasusunod pagdating sa babaeng yan!”

Sa sobrang gigil ni Stela, sinuntok niya sa pisngi si Malya kahit kakatayo niya pa lang at natumba siya sa kitchen counter at hinarangan siya ni Rafael.

“Tama na po, ate…” pagmamaka-awa ni Rafael at mahigpit niyang niyakap si Malya at ngimiti ng sobra si Stela makitang nasasaktan si Malya.

“Yan ang napapala ng mga sobrang bastos. Ayoko pa naman yung mga tulad ni Gemma kaya wag na wag mo siyang tutularan.”

Hinawakan ni Jinno ang batok niya para masaihin si Stela, para pakalmahin siya.

“Baka atakihin ka pa ate kung lagi ka na lang galit. Ako na ang bahala sa kanya.”

Mabagal na bumangon si Malya habang akap-akap siya ni Rafael ng pagkahigpit-higpit.

“Kapag nalaman kong sinaktan mo si Rafael, baka kung anong gawin ko sayo. Mas malala pa diyan ang gagawin ko.” sabi ni Malya at nanlisik ang mga mata kaagad ni Stela. “Hindi ako natatakot sayo, Stela.”

“Matakot ka man o hindi, wala kong pakialam!”

May pagtatangka na kunin si Stela si Rafael nung lumapit pero napaurong si Malya at inaabang niya ang kilos ng babae.

“Hayaan mong ipagluto ka namin ng pagkain, ako ng bahala na magpaligo sa kanya…”

“Bakit naman kailangan mo pang paliguan?!”

Tinignan ni Jinno kaagad si Stela at nantaas agad ang kilay niya. “Ate, hayaan mo na siyang maligo. Kumain ka muna, hindi naman siya aalis sa tabi mo.”

“Ikaw talaga kahit kelan mas gusto mong intindihin yang babeng yan! Tandaan niyo babalikan ko si Rafael.”

Nung umalis si Stela ay mabilis din na umalis sina Malya at Rafael papuntang banyo para mag-akapan sila at mabilis niyang pinaliguan ang bata.

“Akala ko di na kita makikita, ilang araw kang kinuha ni Stela sa’kin. Sabihin mo lang sa’kin kung anong lahat ng ginawa niya sayo. Wag kang matakot. Hindi lang ako yung kasama mo dito, nandyan rin sina Glen at Gemma para tulungan tayo.”

Natapos si Malya sa pagpapaligo sa kanya at kinuha ang panibagong damit sa banyo kahit gamit na, lumapit si Rafael sa kanya para may ibulong sa kanya ang buong nangyari sa kanila ni Stela, kaya mas lalong sumama ang loob niya.

Sa silang malawak na sala, sa isang magandang mesa ay maraming pera na binibilang si Velma kasama si Stela, hindi makapaniwalang 1 milyon ang kinita niya dahil sa ginagawa niyang iligal na trabaho.

“Di ka ba makapaniwala! Di na natin kailangan pang maghintay para sa 1 milyon, ganito palagi ang napapaginipan ko, naging totoo nga…” tawang-tawa si Velma na parang halos mabaliw siyang makakita ng 1 milyon libong piso na bawat papel hawak-hawak niya.

“Ma, pinapatay niyo nanaman ang mga gustong pumatay sa inyo…pinakatay niyo nanaman mga yan at ibenta ang mga lamang loob. Gusto ko lang kayong sabihan na mas bantayan niyo si Jinno dahil mas inuuna niya ang kanyang kalandian…”

“Yan ay problema mo Stela, pero pag nakita ko na di ka sinunod ni Jinno, ako na ang bahala ang mag disiplina sa kanya.”

Dumating si Malya at binalibag ang mesa sa sobrang galit kay Stela at mas lalong nagalit si Velma na nahulog lahat ng pera niya.

“Anong kabastusan ang ginagawa mo ngayon, Malya!” sabi ni Velma habang mabilis niyang kinukuha ang iba niyang nahulog na pera. “Pakipulot niyo nga!”

Sa sobrang inis ni Velma ay dumating ay mga tauhan niya para tulungan siya at hindi inaasahan ni Stela ang pagsampal sa kanya ni Malya sa mukha.

“Hindi ka pa titigil! Hinahayaan ko na lang na bastusin niyo ko pero bakit pati si Rafael kailangan mo pang idamay!” inis na inis si Malya at tinignan lang siya ng masama ni Stela. “Bakit kailangan mong gahasahin yung anak ko!”

“Anong pinagsasabi mo, ginusto namin yon…hinahangad din namin magkaroon ng sariling anak…”

Sa sobrang tuwa ni Stela ay nagalit si Malya pero hindi niya magawa pang sugurin si Stela dahil inawat na siya ng dalawang lalaki na mas malakas pa sa kanya.

“Walang hiya ka, inosenteng bata siya!!!”

“Malya!”

Sa sigaw ni Velma ay napatingin silang dalawa sa kanya at napunta na rin ang kanilang atensyon.

“Hindi mo ba alam na pinaghirapan ko yung perang yan! Anong akala mo dito sa mansion na ‘to, Banko! Madali kong matago lahat ng pera ko dito! Mananagot ka sa ginawa mo kapag nabasa lahat ng pera ko!”

Napaangal si Malya sa narinig niya. “Galing sa kalokohan mo yung kinikita mo, hinihintay ko yung panahon na hindi mo na magagamit yang pera mo at mamamatay kayong lahat!”

Nilapitan siya ni Velma na walang emosyon at hindi inaasahan ni Malya na sinuntok siya ng malakas sa tiyan at muntikan na siyang mawalan ng hininga kaya todo siyang napaupo na napadapa sa sakit ng pagkakasuntok ng matanda.

“Matuto kang gumalang, lalo na sa’kin…Naintindihan mo?” biglang hinila niya ang buhok ni Malya kahit kakatayo niya pa lang. “Parusahan niyo ‘to, hanggang matuto gumalang yang basurang yan.”

Tinulak niya si Malya sa mga dalawang lalaki na tauhan niya at napangisi lang siya. “Bakit di niyo pa ko patayin para di na kayo mahirapan!”

Ah!!

Bumalik si Velma sa kanyang mahabang upuan na sofa at pinapakinggan ang pangbubogbog kay Malya, bumalik nanaman ang pagnanasa ni Stela na hanapin si Rafael kaya bawat sulok ng mansion hinanap niya pero nadaan niya sina Glen na kita niyang bantay na bantay kay Rosa sa tabi niya habang naglalaba ng mga damitan.

“Kayong dalawa! Wag niyong sabihin na tinago niyo nanaman si Rafael, nasa’n siya sabihin niyo?” tanong agad ni Stela at tinignan siya agad ni Glen pero hinawakan niya ng mahigpit si Rosa para protektahan siya.

“Di ko siya nakita kung nasa’n siya. Kanina pa kami naglalaba kahit pagod pa ako pinilit lang kami dito at wala akong alam sa sinasabi mo.”

“Aba, isa ka pang matapang ah!”

“Ate, halos dalawang araw na namin siyang hindi nakikita…hindi ko rin alam kung nakakain na siya o hindi. Sana hayaan niyo muna siyang pakainin para makamusta ko lang ang kapatid ko.” sabi ni Rosa kahit takot na takot siyang makita si Stela na mukhang adik na naman sa paghahanap sa bata.

“Ayusin niyong labhan mga damit namin at ako ng bahala sa pagkain niya.”

Mabilis na umaalis si Stela para hanapin si Rafael, sobrang nag-alala si Rosa para sa kapatid niya pero di siya makaalis sa pwesto niya dahil pinipigilan siyang patayuin ni Glen para hanapin ang kapatid niya.

“Anong ginagawa niyo sa’kin, kuya?” malungkot na pagtataka ni Rosa. “Di ko hahayaan na saktan nila si Rafael.”

“Parehas tayong mapapahamak kapag di natin ginawa yung pinapautos sa’tin ngayon. May paraan naman para makita natin si Rafael, sa ngayon kailangan lang natin bantayan yung mga kilos ni Stela, hayaan mo…ginagawa din ni Gemma ang lahat ng paraan, kahit na di pa tayo masyadong magkakilala.”

“Hindi natin siya pwedeng pabayaan!”

“Rosa, kumalma ka lang…wag mong ipahalata na masyado tayong desperado, ayokong pati ikaw masaktan at mapahamak nila. Di lang si Stela pwedeng manakit sayo. Buong pamilya niya nagbabantay sa’tin.”

Habang tinuloy nila ang paglalaba nina Glen sa bakuran, hindi parin mapalagay si Rosa sa kakaisip sa kapatid niya at nahuli din ni Stela si Rafael na bagong bago at sa ngayon ay umiinom siya ng isang baso ng tubig kaya nahulog niya ang baso nung biglang inakap siya ni Stela sa likod para halikan siya sa leeg.

“Ate…” hindi matuloy ni Rafael ang sasabihin niya at bigla siyang pinaharap ni Stela at hinubad ang damit niya. “Nasaan na yung mama ko?”

Hinila niya ang bata at pinahinga sa kitchen tower at agad niyang hinubaran ang short nito, mabilis na humiga siya sa katawan ni Rafael para sagad niyang malaplapan ang labi niya.

“Ate, tama na!” sa sobrang di na comfortable si Rafael, nasampal niya si Stela ng aksidente at tumigil ang babae sa ginagawa niya.

“Bakit may mahal ka ng iba, sabihin mo!” biglang sobrang nagalit si Stela ay mahigpit niyang pinakakahawak ang kanyang pisngi. “Alam mo, di ko gusto na nagseselos ako ah! Kapag nalaman kong pinagpalit mo ko sa ibang babae, papatayin ko yan sa harap mo.”

“Hindi ko maintindihan yung sinasabi niyo. Wala naman akong ginagawa sa inyong masama eh…”

“Kapag nalaman kong meron, malalagot ka sa’kin.”

Nung binitawan na niya si Rafael sa pagkakahawak niya ay bigla niyang diniin ang pagkakahawak sa tit* ng bata, napatigil si Gemma sa pagwawalis at pumunta siya kaagad sa kusina kung saan niya narinig ang sigaw.

“Stela, tigilan mo yung kabastusan na yan!” inis na sabi ni Gemma at nilapitan niya si Stela para hilain siya pero tinulak siya kitchen counter. “Nasasaktan na yung bata!!”

Lumapit parin siya kay Stela at sinabunutan siya ng todo, natulak niya si Rafael at natumba siya sa sahig, siniko niya si Gemma sa dibdib at sinuntok din niya kaagad sa pisngi kaya napahawak si Gemma sa kitchen counter at hindi siya natumba kaagad.

“Subukan mo, subukan mo! Papatayin ko si Malya!”

Sinugod ni Gemma si Stela na tinulak niya ng sagad hanggang sa pader at nasaktan si Stela pero sinakal niya ng mahigpit si Gemma at ilang beses niyang pinauntong ang ulo niya sa ulo din nito.

“Mamatay ka!” muntik ng mawalan ng balanse si Gemma dahil sa sakit ng ulo niya pero natumba din siya nung nasuntok siya ni Stela sa dibdib.

Dumating si Mario at nakitang galit na galit si Stela habang nakahiga si Gemma sa sahig.

“Ano? Titignan mo lang kami? Diba sabi ni Mama dapat magbantay kayo sa bawat lugar, anong ginagawa niyo ni Martin?!” mas lalong nagalit si Stela at agad napayuko si Mario.

“Pasensiya na ate, marami kaming kinuhang mga bata galing sa lansangan. Dalawa lang yung nakuha namin kasi nakatakas pa yung iba.”

“Hay nako, kung ako sayo, kumuha ka na lang galing sa preso…at least marami tayong makukuhang marami, hindi yung tulad nilang buong pamilya ng basura.”

“Tigil-tigilan mo na kaming lahat, wala kaming ginagawang masama sa inyo ah!” inis sa sabi ni Gemma. “Pagod na pagod na kong makisaup sa inyo pero tigil-tigilan mo na si Rafael.”

“Di ikaw nagdidikta kung anong gusto kong gawin sa kanya. Mahal na mahal ko siya.”

Mabagal na bumangon si Gemma para matulungan sana si Rafael para nakita niyang may dalang baril si Mario at nakalagay pa sa bulsa niya. Mabagal parin niyang pinuntahan si Rafael na kita niyang nawalan ng malay.

Biglang may naghiwa sa likod niya na gamit ang maliit na kutsilyo na hawak-hawak ni Stela. Napaharap si Gemma at napasigaw sa sakit, kita niya kaagad ang dugo sa kutsilyo sa hawak ng babae.

“Pasalamat ka, di ka pa natuluyan…ang tigas kasi ng ulo mo.” sabi ni Stela.

“Mama…nasaan ka na?” kakabukas pa lang ni Malya ng mata niya at nakita ang mukha ni Rossel ng malabuan. “Tara na…”

Inakala niya ay makakalis siya pero hirap siyang makaalis pero nung luminaw ang kanyang paningin ay mas ramdam niya ang sakit ng kanyang katawan, nasa isang lugar isa na parang preso ang lugar at nasa kulungan sila ni Gemma.

“Anong ginagawa mo dito? Nakita mo ba si Rafael?” tanong ni Malya at napansin niyang may mga bakas ng dugo ang damit niya. “Anong nangyari?”

“Ano ba sa tingin mo? sa sobrang gigil ko talaga kay Stela kaya ganito yung nangyari.”

“Hindi mo man lang niligtas si Rafael?! Nasaktan nanaman siya!!”

Sa sobrang galit ni Gemma ay napatayo siya at nasuntok niya ang pader dahil di na niya mapigilan ang nararamdaman niya.

“Ako na nga yung nasaktan!! ako pa yung mali! Di mo ba alam na pagod na pagod na ko sa kakabantay sa kanila kahit minsan!”

“Napapagod din naman ako, Gemma.”

“Talaga? Hindi mo alam na pagod na pagod na kong maging utusan nila at araw-araw yung diba dito gagawin nilang paanakan. Dapat sa panahon na ‘to nasa ibang bansa na ko at hindi na ko naghihirap!”

Muntik ng magulat si Malya at nalungkot din siya sa ibang nalaman niya kay Gemma kaya kaagad siyang sumandal sa pader at tinignan siya.

“Saan ka dapat pupunta?” tanong niya.

“Sa Hong Kong, last year pero hindi natuloy.”

Biglang pumasok sa ala-ala ni Gemma nung may dala siyang bagahe at sasakay na siya sa tricyle deretso papunta sa airport. Pero tumigil ang driver nung harangan sila ng isang van na luma at nagtataka si Gemma kung bakit.

“Kuya, bakit ka huminto? Anong meron?” pagtataka ni Gemma. “Anong meron sa van na yon?”

Bumaba si Gemma sa tricyle at hindi niya inaasahan na lumabas ang mga pulis na nakasuot ng uniform sina Velma at pati mga anak niya.

“Sumama kayo sa’kin, kundi masasaktan kayo!” sabi ni Velma at tinutukan silang dalawa ng baril.

“Pasensiya na kailangan namin magmadali…” hindi pa natapos si Gemma ay binaril niya kaagad ang driver sa dibdib at mabagal siyang lumayo sa kanila pero pilit siyang hinila hanggang sa makasakay siya sa lumang van.

Mas lalong nalungkot si Malya at naawa sa kwento ni Gemma kaya mas ramdam niya ang pagsisisi niya sa sarili.

“Pagpasensiyahan mo na ko Gemma, masyado lang akong desperado sa kanila na makaalis ang mga anak ko dito, wala na rin akong pakialam kung anong gusto nilang gawin sa’kin.”

Pinunasan ni Malya ang kanyang mga mata at pinigilan na mapaluha, umupo si Gemma kaagad sa tabi niya para makisandal sa pader na magkasama silang dalawa.

“May mga oras na iniisip ko kung paano kung nangyari na di nila ako nahuli pati ng driver. Edi matagal na ‘kong OFW.” sabi ni Gemma at napangisi na lang siya sa paghihinayang. “Minsan iniisip ko rin yung lagay ng pamilya ko, isang taon ko na isang di kinakausap…”

“Anong OFW?” pagtataka ni Malya.

“Hindi mo alam ang meaning ng Overseas Filipino Workers??”

“Kung sanang nakatapos pa ko ng pag-aaral, madali ko lang malalaman yung ganyan. Dahil sa’kin kung bakit di ko binigyan ng magandang buhay ang mga anak ko.”

Mabilis na pumunta si Velma sa office hawak-hawak niya ang mamahal niyang manikin para lambingin ito.

“Malapit mo ng makita kung sino yung matitira mamayang gabi, napili ko kaagad na pambato si Jon. Sisiguraduhin kong paghahandaan niya yan…dahil mas lalo tayong kumikita sa kanila.” dinilat niya ang mukha ng isang manikin para lambingin siya. “I susunod ko din sina Malya at Gemma pagkatapos ng labanan…sigurado ako na mapapanood ito ng mga kaibigan ko.”

Narinig niya na kumatok may kumatok sa pintuan at biglang pumasok si Rosa na umiiyak habang si Velma ay kumuha ng isang bote ng wine para ibuhos sa baso niya at uminom.

“Nakikiusap ako sa inyo, wag niyong papatayin yung nanay ko…pati mga kapatid ko, sila na lang yung meron ako.” Pagmamakaawa ni Rosa at napaluhod siya ng kusa at nginingitian lang siya ni Velma.

“Kung di lang tanga yung nanay mo, sana wala ka dito sa lugar namin. Bawal mo ng kontrahin ang ginagawa ko dahil ako ang mas nasusunod, wala ng iba. Nasa akin ang batas. Paulit-ulit ko ng sinasabi sa inyo, diba.”

“Pwede bang kahit isa sa’min ang makaalis, kahit si Rafael na lang…nakikiusap ako…”

Napahagulgol sa iyak si Rosa at napaisip bigla si Velma sa ideya niya kaya pinilit siyang pinatayo at sampalin siya para tumigil sa kakaiyak.

“Gusto mo ng laro, simple lang yan…kung babalakin mong saktan sina Stela at lahat ng mga anak ko dito, malamang isang malaking rason ay para hindi makalaya ang kapatid mo, at dapat naglilinis ka sa mansion ko, inaalagaan mo ang buong pamilya ko. Lalo na kailangan mong palakihin ang anak ni Stela.”

“Hindi pa ba sapat na araw-araw ko yon ginagawa ang paglilinis at pag-aalaga ng bata?”

“Akala ko ba gusto mong palayain yung kapatid mo, wag mo ng isipin na magmakaawa pa dito dahil sayang ang oras mo.”

Hindi na kinaya ni Rosa at nagalit din siya. “Kung makapagsalita kayo parang wala kayong pamilya, makonsensiya naman kayo!”

Nagalit kaagad si Velma at mahigpit niyang hinawak ang pisngi ni Rosa, ng hindi matanggal ng bata ang higpit ng pagkakahawak ng matanda at nasasaktan na siya.

“Anong pinagmamayabang mo ngayon ah! Akala niyo ba matapang na kayo, anong kaya mong gawin sa’kin ngayon ah!”

Tinulak niya sa pader si Rosa at nasaktan ang katawan niya kaya kinaladkad siya ng matanda palabas ng pinto at nilock niya ang pintuan para tumawag sa kanyang telepono. Nung mahaba ang tulog ni Jendel sa kariton ng mag-isa sa kwarto, narinig niya ang tunog ng kandado na parang tinatanggal.

“Palabasin niyo na ko dito, pakiusap…” mabilis siyang bumangon sa pagkakahiga niya. “Ayokong makulong dito.”

Pumasok si Jinno sa loob may dalang kahon at binaba lang ito sa harap niya. Na may lamang dalawang tinapay, isang basong tubig at limang kendi.

“Salamat sa pagkain.” sabi ni Jendel at kinain niya kaagad ang tinapay dahil gutom na gutom na siya at naubos niyang inumin ang isang baso ng tubig.

“Wag ka pang magpasalamat, malapit na yung labanan mo dapat handa ka na.” binigay din ni Jinno sa kanya ang sarili niyang short at inamoy kaagad ni Jendel kung bago ito. “Nag-iinarte ka pa. Bagong laba yan para lang yan…basta kapag nanalo ka, bibigyan na kita ng damit niyan.”

“Mas magiging masaya ako kung papalayain mo ko sa kwarto na ‘to at hindi yung ikukulong mo ko hanggang sa gusto mo.”

Nantaas agad ang mga kilay ni Jinno. “Ba’t ang aga-aga nagrereklamo ka? Buti na lang mas pinakain kita ng marami ngayon.”

Binato ni Jendel ang kahon sa galit. “Hindi ko na talaga maintindihan kung anong balak mong gawin sa’kin!”

“Basta galingan mo sa laban kung hindi paparusahan kita, naiintindihan mo?”

Nung gabi ay nagsihanda na sina Mario at Martin bago pa man magkaroon ng labanan kina Jendel at Jon na naglagay sila ng camera sa isang mesa para ma video ang buong event. saktong dumating ang mga kaibigan ni Velma at inakap kaagad ang dalawang lalaki.

“Magandang gabi, buti na lang nakarating na kayo dahil matutuwa ang nanay ko kapag nakita na niya kayo.” sabi ni Mario at agad nakipagshake-hands sa mga limang lalaki at napansin nilang dumating na si Velma nakasuot ng pormal na blazer.

“Godmother, nagpapasalamat kami sa pag-imbita niyo. Ako ay natutuwa.” sabay-sabay ang mga lalaki na yumuko at halikan ang kamay niya, para bigyan siya ng respeto. “Hinihingi ko rin ang inyong swerte.”

Pinapakinggan ni Rosa ang usapan nila at kaagad siya hinila ni Glen para mabantayan siya.

“Rosa, nasaktan ka na nga…kailangan mo din protektahan yung sarili mo. Sa ngayon na tayo na lang dalawa yung nagtutulungan dito.” iritadong sabi ni Glen pero umalis kaagad si Rosa at pumunta sa kusina at sinundan ang bata. “Kakasabi ko lang sayo…”

“Alam ko, di ko na kakayanin pati yung iba kong kapatid papatayin nila!”

“Ang tanging pwedeng maging paraan ay pasukan ang loob ng kwarto ng matandang yan! Para makakuha ako ng baril at sabay tayong tatakas.”

Nagulat ang bata sa sinabi niya. “Paano naman yung iba? Di natin pwedeng iwan yung iba,. lalo na si Mama!”

“Ano sa tingin mo yung pwede pa natin magawa, Rosa? Mas lalo na silang magbabantay niyan sa bawat lugar at sa tingin mo ang daling gumawa ng plano para makatakas hindi! Kahit nga si Gemma nahirapan na!”

Pinigilan ni Glen na magalit at nasabunutan ang kanyang sariling buhok. Dumating si Martin at nahuli silang nag-uusap.

Nung binuksan ni Jinno ang pinto sa kwarto ay pinalabas na niya si Jendel para maghanda sa laban.

“Palalabasan niyo na ko?” pagtataka ni Jendel at pinalabas na siya ni Jinno sa kwarto, pero hawak-hwak parin ni Jinno ang mga kamay niya at di siya makatakas. “Sige na, wag mo na kong isama.”

Pinilit siyang hilain ni Jinno papunta sa sala. “Hindi ako madadala sa mga awa mo. Eto na yung pagkakataon para manalo ka na!”

Nagkita si Jon at Jendel para magllaban sila, napapansin nila na pinapanood sila Velma at ng mga kanyang kaibigan. Hindi maitis ni Rosa at lumapit siya sa mga kapatid niya pero di siya nakalapit nung tutukan siya ng baril.

“Wag niyong saktan ang mga kapatid ko, nakikiusap ako…” pag-mamakaawa ni Rosa at walang magawa si Glen kundi hilain siya pabalik para hindi siya masaktan.