C4 Taking The Risk
TRUST
Sa una palang alam na niya na bawal lapitan ang mga dalaga ni Luis Aragon, but he couldn't tear his gaze from her mouth. Her lips were full, rosy, pink, and inviting. At nakalaan talaga ang mga labi nito para halikan.
But, damn it, he wanted to kiss her even if she was his boss's daughter and about as off-limits as you could get.
Tas bigla namang namayani ang katahimikan sa pagitan nila. At ang tanging naririnig lamang nila ay ang tunog ng sasakyan na dumadating at umaalis, pati na rin ang mga halakhak.
Napasulyap siya sa dalaga, at alam niyang napasulyap rin ito sa kanya.
"Ma-til-da!" tawag ni Luis Aragon sa anak. "Bumaba ka na rito ngayon!"
Ang kani-kanina lang na magical moment ay bigla nalang naglaho sa isang idlap lang.
"Parang galit yata si dad." sabi ni Mati, at lumingon ito sa bintana.
He just looked at her, and then they started to laugh. Parang nagi-guilty naman siya sa naiisip niya, dahil alam niyang bawal..at alam niyang mali..pero exciting.
"Hindi tayo pwedeng sabay bumaba." ani Mati.
"Bakit hindi?" sansala pa niya. "Eh wala naman tayong ginagawang masama."
Namula na naman ito. "Hindi pwede. Hindi pwedeng makita ka ni dad dito."
"Hayaan mo nga siyang magalit." aniya pa. Wala na siyang pakialam kung anuman ang iisipin ni Luis Aragon. Right now, the only thing he cared about was standing there next to her, breathing the air she breathed. "May sarili ka bang kotse?"
Nanlaki naman ang mga mata nito. "M-meron."
"We could go for a drive." mungkahi pa niya.
"Hindi mo ba inaalala ang trabaho mo?..na baka pag malaman ito ni dad pwede kang matanggal."
Napangisi lamang siya. "Kung hindi naman niya tayo mahuli, hindi naman ako matatanggal."
MATI
She could barely contain her joy. This total stranger, this absolutely gorgeous total stranger, was willing to risk his job to be with her. Everyone in town alam na isang mabuting employer ang kanyang dad, at masama rin kung magalit. Kaya kung ang pagbabasehan ay ang suot ng lalaki ngayon, masasabi niyang kailangan talaga nito ang may pagkakitaan.
Para namang umepekto na sa kanya ang tama ng alak na ininom niya kanina. Hindi talaga siya yong tipong umiinom, natukso lang talaga siyang tikman ang alak. She'd always been a good daughter, at naiiba sa dalawang magkapatid na outrageous ang mga personalities.
But this moment, this incredible magical moment, belonged only to her. Of course, he belonged to her also.
"May hagdan ba sa likuran ng bahay nyo?"
"Meron. Papunta sa garahe."
"Kung dadaan tayo doon, hindi kaya tayo makikita?"
"Siguro hindi."
Nilahad ng lalaki ang kamay nito, hudyat na sumama siya sa kanya. Nag-aalinlangan naman siya knowing that once she touched him, there could be no turning back, that from that moment on, every minute, every second of her life would belong to him.
Alanganing tinanggap niya ang kamay ng lalaki saka sabay silang bumaba gamit ang hagdan sa likuran ng bahay nila.
-----
MATI
Trust took her to a place north of town, where the lights of the city were only a memory.
Humiga naman sila ni Trust sa may damohan. "Tingnan mo may shooting star oh." turo ng lalaki sa dumaan na bulalakaw.
"It's incredible."aniya pa. Pinilig niya ang ulo sa lalaking katabi habang nakatanaw pa rin ito sa malawak na kalangitan. Pinagmasdan lamang niya ito. She longed to press her lips against the underside of his jaw, to trace the angles of his cheekbones with her fingertips, and to brand him as her own.
"Don't be fooled," biglang sabi nito. "I'm not a nice guy.
Parang namula na naman siya sa sinabi nito. "That's a strange thing to say."
"Siguro," anito, "pero totoo."
"Sabihin mo nga sakin kung bakit?" pang uusisa niya.
"Dahil sa palagay ko kailangan mo yong marinig."
She ducked her head and let her hair swing over her cheeks, obscuring her face. "So now I know."
He reached up at hinawakan nito ang kanyang mukha. "Kadalasan kasi makukuha ko kung ano ang gusto ko."
Para namang may ilang boltaheng dumaloy sa katawan niya sa simpleng hawak lang nito. "Ako rin."
He leaned up on one elbow. "Gusto kitang halikan."
"Yan din ang gusto kong gawin mo." walang pag-aalinlangan niyang tugon.
Hinawakan nito ang mukha niya, this time, gamit na ang dalawa nitong kamay. His fingertips were rough and callused, but so warm against her skin. He made a sound low in his throat, then captured her mouth with his, and the last of her defenses crumbled.
And from that moment on...She belonged to him, and she always would.
-----
TRUST
Mati was so eager, so innocent, and so damn beautiful that he knew he had to stop things bago pa nito ibigay ang sarili sa kanya at angkinin ito.
She lay beneath him on the grass, habang nararamdaman niya ang paglapat ng umbok nitong dibdib sa katawan niya. At alam niyang kailangan talaga niyang kontrolin ang sarili. But he can't. He slid his hand under her dress instead, and traced the supple length of her thigh, registering her softness, the silky fabric of her panties, and the silky moist heat of her desire. Gusto niyang ibaon ang sarili sa katawan nito, samyoin ang bango ng katawan nito, and taste her sweetness on his tongue.
He wanted to have her crying out his name as he took her to the height of desire and brought her back to earth again, and he wanted to do it over and over again. For the rest of his life.
-----
MATI
"Kailangan ko ng bumalik sa bahay." aniya sabay tulak ni Trust. For they had been together in the grass for hours. Kissing and carressing each other.
"Gusto mo na talagang umuwi?" untag nito sa kanya.
Ang cute talaga ng mga mata nito, sa isip niya.
"I want to stay here forever." sabi niya pa at binigyan ng mabilis na halik sa mga labi ang lalaki.
"Hindi mo naman kailangang umuwi." sabi nito, she sensed both delight and danger in his words. "Stay with me."
How she wanted to! How she wanted to forget everything else in the world except this glorious fallen angel of a man! "Kailangan ko na talagang umuwi." giit niya. "I'm sure, nag-aalala na ngayon si daddy. I've never stayed out all night before in my life."
"Daddy's girl ka pala." anito sabay himas-himas sa dibdib niya. "Ano kaya ang magiging reaksyon ng tatay mo pag malaman niyang ako ang kasama mo buong magdamag?"
Namumula na naman siya sa tanong nito. "Siguro maintindihan niya." kimi niyang sagot.
"Mabuti naman kung ganon." nakangiting saad nito. "And by the time na malaman niya to, siguro patatabihin na niya tayong matulog."
"Hindi kaya!" protesta niya sa sinasabi ng lalaki at bumangon na siya mula sa kinahigaan nilang damohan. "Pero kung ipapaliwanag natin ito ng mabuti kay dad na wala naman tayong ginagawang masama kahit magkasama pa tayo buong magdamag, siguro naman maintindihan niya. Hopeless romantic din kaya si dad at naniniwala siya sa happy ending."
He pulled her against him, so close that she could feel his heart beating inside his chest. Parang nabasa na nga niya ang mga ganitong tagpo sa nobela.
"Wala namang katapusan." sabi pa nito. "Not for this story." he looked deep into her eyes, and she saw straight into his soul. "Not for us."
*****